"Boogie Fever" door Lesley Spanos. Gouache op papier, 5 x 9,5 ". Copyright © 2009, alle rechten voorbehouden.

Ik heb lang bewonderde kunstenaar Karin Jurick schilderijen van mensen op het strand , dus hoe cool is het om te schilderen van een van haar strandfoto's, met haar zegen? Dat was onze opdracht voor de weken 27-28 op Different Strokes Karin's van Different Folks online schilderij uitdaging .

Het is mega cool, ja, maar ook intimiderend. Als er een eigentijdse Ik wou dat ik kon schilderen leuk, het is Karin. Haar kleuren zijn rijk en aangenaam, net als comfort food voor de ogen. Haar penseelstreken hebben dat vertrouwen, casual look lang voor ik in mijn eigen werk. Haar verhaal getuigt van een scherp observatievermogen en een eigenzinnig gevoel voor humor, die een mooie foto meeneemt naar het volgende niveau en maakt het art. Ze is een solide basis bouwen, en ik sta volledig verwachten dat haar werk zal blijven hangen op de museummuren op een dag. Man oh man, waarom heb ik niet iets kopen als haar schilderijen het eerst toonde op eBay, toen ze werden meer betaalbaar?

Omdat ik graag de work Karin is zo veel, I moet diep moeten graven each time I deel te nemen in haar uitdaging om mezelf find. Het laatste wat ik wil te doen op haar blog is een goedkope imitatie van haar werk, van haar foto! Ik denk dat het een dilemma meeste van de deelnemende kunstenaars te delen. Het is alsof je een deelnemer op American Idol, proberen om uw eigen draai te geven aan een iconische lied. Het is verdomd moeilijk, maar als je het uit kunt trekken, je bent een betere artiest voor. Zelfs als je niet kunt trekken uit, je bent nog een betere artiest voor, omdat je trouw aan jezelf. Dat is een grote reden waarom ik blijf het doen van deze uitdagingen - het dwingt me om te luisteren naar mijn eigen stem.

Dat, en het maakt me mijn talenten te rekken door het schilderen dingen die ik normaal niet zou schilderen. Net als die mensen op het strand - Ik hou van schilderen om te surfen, maar ik heb nooit begrepen een persoon in een zeegezicht. Nooit! Dus het is tijd Challenge!

Hier zijn een paar foto's nam ik langs de weg:

Het schilderij begint met een watervaste stift tekening op papier.

Deze keer heb ik gestemde het papier na het doen van de tekening, met behulp van transparante wast van acryl verf. Waarom? I dunno. Net als het voelde.

De rest van het schilderij werd gedaan met behulp van M. Graham gouache. Mijn palet bestond uit:

• gebrande omber
• phthalo blauwe
• ultramarijn blauwe
• dioxazine paars
• cadmium rood
• Quinacridone gestegen
• cadmium geel licht
• zinkwit
• titaanwit

Oliën kunnen zijn eenvoudiger en doeltreffender, maar ik moest een goede training in gouache. Gouache is lastig, want je moet snel werken, en je kunt niet op te veel lagen voordat het verandert in modder.

Golven zijn ruim binnen mijn comfort zone. Mensen zijn niet! Dus het strand achtergrond viel moeiteloos de penselen, en binnen twintig minuten, was het gedaan. Dan bracht ik de komende twee uur worstelen met de cijfers.

Na schilderde een paar golven in mijn leven, ik denk dat het belangrijkste wat ik nodig heb om mijzelf voor te houden is om ze te laten stromen. Want als je laat de verf doet zijn ding, gelukkig allerlei ongelukken gebeuren, dat maakt het kijken meer overtuigend. Arbeid over een golf voor uren, en het ziet er gekunsteld, zoals die in de tijd bevroren golven waar schilderijen van elke kleine druppel wordt gedefinieerd. (Je weet wel degene die ik bedoel ... Meestal is er licht door de golf precies waar het begint te breken.) Ik wil golven te schilderen als ik ze zie, karnen en gewelddadige en willekeurige. Vandaag de golven begon als donkere bulten met veel bruin gemengd, omdat ze vuil met zand. Toen heb ik een pasje met een lichtere kleur, met behulp van een cirkelende, rollende beweging om de beweging van de brekende golf te imiteren. Het koele ding over gouache is dat het in water oplosbaar blijft ook na het droogt, dus als ik schilderde de undercolor werd opgepikt door de lichtere verf, mengen met haar en het creëren van meerdere tinten daartussenin. Ik ben klaar met de golf met een pass van dikkere witte gemengd met een klein beetje rood. De rode maakt de witte pop tegen de complementaire blauw-groene kleuren van het water.

Dat is me lachend op mijn favoriete gelukkig toeval in het schilderij.

Begin te knoeien met de cijfers (en ja, ze zijn een rommeltje) ...

... En de (dikke) eindresultaat. Ik ben niet echt blij met de cijfers, of met mijn gouache techniek hier. Ik wist niet welke kleuren te gebruiken of hoe de vliegtuigen te definiëren op een menselijk lichaam met verf, zodat ik met hen liepen druk te veel. Gouache slagen moeten kijken vol vertrouwen. Leg ze op een keer, en verder te gaan! De mijne zijn onzeker. Je kunt me zien zoeken naar het juiste antwoord. Daarom heb ik nodig om te oefenen in gouache nog veel meer.

Maar er zijn sommige dingen gebeuren hier die mij gelukkig maken. Ik vind de stukjes van de onderschildering laten zien door middel van, en ik wou dat er meer van hen. Ik hou van de losheid van de hemel en de grove indicatie van de wolken. Ik vind het ontbreken van harde randen rondom de cijfers, maar ik zou gebruikt hebben een paar harde randen hier en daar. Ik hou van het meisje haar, een ander gelukkig toeval.

De voorgrond is een groot deel van het schilderij en het had iets nodig om het te definiëren en het naar voren brengen ... dus ik toegevoegd textuur zand en kiezels. Ik zette een lichte kleur op met een borstel, dan gebrande omber schaduwen toegevoegd aan elk stipje. Fun.

Welke kleur is nat zand? Nou, het is donkerder dan droog zand, en weerspiegelt een veel lucht kleur. De natter het is, hoe meer lucht weerspiegelt. Dus ik denk dat zand is een mengsel van vuile bruine kleur zee en de hemel kleur.

Hier is het afgewerkte stuk. Ik was klaar om het te sturen naar Karin, maar ik heb een paar vrije uren om te schilderen vandaag (nadat ik Earth Hour aftrekken), en er zijn meer cijfers in de referentie foto bellen naar mij. Ik kon net even te stoppen, maar in mijn hoofd hoor ik laatste woorden aan Thelma Louise - "Laten we goin '!" Ik denk dat het tweeluik, of zelfs drieluik tijd!