Berichten die in april 2010

"Gran Canaria Highway" door Lesley Spanos. M. Graham gouache op Multimedia Tekengebied, 9,5 x 5 ". Geschilderd met toestemming van Google Street View-beeld. Schilderij copyright © 2010, alle rechten voorbehouden.

Deze bijna eindigde in de container. Het is nog een stukje begon ik voor Virtual Paintout Bill Guffey's , maar het ging niet zoals ik het gepland.

Deze keer zijn we op het eiland Gran Canaria, een van de Canarische Eilanden Spanje:

Grotere kaart weergeven

Zo'n mooie plek! Ik wil op die weg rijden in een cabriolet met de wind zwiepende mijn haar.

Hier zijn een paar foto's genomen langs de weg:

Ik hou van de blik van afgeplakte randen op een gouache, dus ik begon met het afplakken van de marges met een duidelijke verpakkingstape. De tape dient grondig te worden gepolijst zodat het pigment zal niet bloeden door.

Want ik kan niet tekenen een rechte lijn, veel minder verf een (zie laatste schilderij), heb ik aangegeven de waterlijn in potlood.

Color is geblokkeerd in het snel.

Begint te verfijnen en een aantal details toe te voegen.

Dit was het afgewerkte stuk toen ik pakte mijn verf voor de dag. Het werkte niet voor mij, en ik was klaar om het gooien in de prullenbak en krijt het aan ervaring.

Vanmorgen toen ik in de studio, was dat grote lege ruimte in het midden staren naar me, en ik realiseerde me wat het nodig is - een auto! Duh! Gewoon omdat het niet in het schot betekent niet dat ik kan niet een optrekken van een ander Street View, toch? Dus reisde ik een beetje verder op de virtuele snelweg en vond dit een:
Grotere kaart weergeven

Ik heb een harde tijd tekening auto's en het ziet er een beetje wankel, maar het verbetert de samenstelling genoeg, dus ik heb geen hekel aan het schilderij zo veel meer. Nog een paar aanpassingen, zoals vergrijzing de snelweg, en het is klaar. Yay!

"Tenerife Overlook" door Lesley Spanos. Acryl op Multimedia Tekengebied, 14 x 11 ". Geschilderd met toestemming van Google Street View-beeld. Schilderij copyright © 2010, alle rechten voorbehouden.

Elke maand zeg ik tegen mezelf zou ik deelnemen aan Virtual Paintout Bill Guffey's , maar ik heb nooit voorbij de planningsfase. Google's Street View is te verslavend. Ik verstrikt raken in de virtuele straten zwerven op zoek naar de perfecte locatie schilderij, altijd zeker dat er een iets betere hoek of bekijk net om de hoek. Ik blijf als een cartoon ezel na een wortel op een stok en nooit kiezen voor een plek. Voor de huidige Canarische Eilanden uitdaging heb ik besloten om information overload te omzeilen en kies gewoon een plek en verf. Omdat ik hou van de oceaan - en eerlijk gezegd, wilde niet te worstelen met gebouwen en perspectief - ik beperkt mijn zoektocht naar een willekeurige vijf mijl stretch aan de zuidelijke kust van het eiland Tenrife .

Hier is mijn gekozen plaats:
Grotere kaart weergeven

Google maakt gebruik van een pod-als cluster van camera's op de top van een mast op het dak van de auto, dus het uitzicht is veel hoger dan normaal ooghoogte voor iedereen, maar een extra grote NBA-atleet. Daarnaast worden de beelden genomen door groothoek lenzen en aan elkaar geplakt, zodat de foto's vervormd vreemde manieren, en soms stukjes ontbreken. Bij het opstellen van Google Stree View, kunnen we ofwel de meeste van de eigenzinnige verwrongen blik, of proberen om zich te ontdoen van.

Ik hou niet van mijn schilderijen eruit zien alsof ze zijn gekopieerd van foto's, dus ik probeer te ontdoen van de vervorming. Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik probeer voor te stellen dat ik er ben en verf van het beeld in mijn gedachten, in plaats van te kopiëren het digitale beeld voor me. Om te helpen bij dat proces, zet ik de foto achter mij op het computerscherm door de kamer, en keek ernaar zo weinig mogelijk. Het werkte voor alles, maar de auto.

Niet veel in-progress werken om deze week te tonen. De acryl verf was snel drogen (het schilderij duurde minder dan twee uur) en er was geen tijd om te schieten. Ik ben begonnen met de standaard rode onderschildering, die je kunt zien in de auto gebied. Mijn favoriete plek in het schilderij is het gebied in het water onder de zon waar de rode shows door.

"Sedona Morning" door Lesley Spanos. 6 x 6 "olieverf op Ampersand Gessobord. © Copyright Lesley Spanos 2010, alle rechten voorbehouden.

Wat is dat voor ellendige krakende geluid? Moet mijn roestige schilderij vaardigheden! Het lijkt wel alsof al mijn creatieve richten zich de laatste tijd is de planning van schilderijen, eerder dan eigenlijk schilderen. Maar dan langs komt een goede kunst uitdaging, en net als de uitdaging hoer ik ben, ik kan het niet helpen, maar meespelen. Deze wordt gehost door Lee Brown op zijn een dag niet Wasted blog . Een kunstenaar en fotograaf zelf, is Lee biedt een aantal kwijlen-waardig HDR foto's die een absoluut genot om mee te werken. Geen dode schaduwen in zijn werk! Ga zie zijn Sedona Sunrise Challenge zelf voor een aantal grote visuele traktaties, en speel mee, als je zo geneigd.

Dat men niet precies vallen de borstels, maar ik in ieder geval klaar iets. Hier zijn een paar foto's gemaakt langs de weg:

Beginnend met een losse kwast schets over een rode grond. Als ik schets met een borstel, ik een schuin vlak, die een goede lijnen en het invullen van grote gebieden snel maakt gebruik. Met de verf, heb ik geprobeerd te benaderen de toon van de diepste schaduwen.

Omdat het schilderij vordert, probeer ik stukjes van de rode tonen door te laten. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Hier is waar ik wou dat ik gestopt. Ik geef de voorkeur het schilderij in deze fase, want het is losser, warmer, en de waarden dichter bij elkaar. Maar, zoals gewoonlijk, ik dacht dat het moest worden meer af ...

... Dus ik verscherpt de details en voegde meer licht en contrast. Nu lijkt het meer op dan 10 uur zonsopgang.

Ik hield echt van hoe die takken op de voorgrond het licht in de referentie-foto gevangen, maar ik had een duivel van een tijd ze te schilderen met een kwast, dus ik krabde ze uit met een Exacto mes. Ik moest echt graven in om aan de slag te gesso schoon te maken. Het was een goed experiment, maar de volgende keer maak ik de lijnen meer "verloren en gevonden" in plaats van continue, want dat is hoe twijgen het licht te vangen.

Veel dank aan Lee Brown voor een leuke uitdaging!