Een dag niet Wasted

"Portret van een Parijse Waitress" door Lesley Spanos. Acryl schilderen op Ampersand Gessobord, 14 "x 18". Copyright © 2011 Lesley Spanos, alle rechten voorbehouden.

Ik kon het niet laten schilderen van een portret van deze mooie serveerster uit een foto genomen door kunstenaar / fotograaf / reiziger / blogger Lee Brown. Lee royaal leent een deel van zijn reis foto's naar kunstenaars in het kader van zijn ADNW schilderkunst uitdagingen. De deelnemers krijgen een maand de tijd om hun interpretaties van zijn beeld in te dienen. Er zijn een paar coole dingen al gepost. Ga het zien hier .

Ik weet niet wat ik hield meer - de kwaliteit van het licht, of de vorm van haar haar en al die piekerig ranken. Beiden waren veel plezier om te schilderen.

"Nee 1059" door Lesley Spanos. Acryl op Multimedia Tekengebied, 6 x 8 ". Copyright © 2010, alle rechten voorbehouden.

Trolley No 1059 werd gebouwd in 1948 en overgenomen door San Francisco in 1992 een deel van hun historische tram collectie te worden. Hoewel het geserveerd in Philadelphia, is de auto gespoten om de Boston Elevated Railway Co vertegenwoordigen.

Onze locatie is op het Embarcadero bij een halte vlakbij de Ferry Building, met de Bay Bridge op de achtergrond:
Grotere kaart weergeven

Mooi, hè?

Deze week mijn doel was om de verf niet moord door te werken aan de dood, dus ik beperkt me tot slechts een uur. Werd afgewerkt in slechts 50 minuten. Yay! Ik zou graag een grotere versie van deze een voor mijn muur, dus ik zou het opnieuw proberen als ik een grote berk paneel op de hand.

Veel dank aan Lee Brown voor het aanbieden van nog een andere spectaculaire HDR foto's zijn een dag niet Wasted juni uitdaging. Zijn proces verwijdert de meeste van de "slechte" dingen artiesten tegenkomen bij het ​​schilderen van de fotografische referenties, als dode schaduwen en highlights uitgeblazen. Zijn foto's zijn zo levensecht zijn dat het bijna als het schilderen op locatie.

"90 op de laatste 10" door Lesley Spanos. 9 x 12 "acryl en olie op paneel Raymar. © Copyright Lesley Spanos 2010, alle rechten voorbehouden. Referentiemateriaal ter beschikking gesteld door een dag niet Wasted.

Ligt het aan mij, of doen andere artiesten besteden 90% van hun studio-tijd gewerkt aan de laatste 10% van het schilderij? Als ik schilderde voor tien uur, zou het stuk bijna afgewerkte look na een uur. Ik kon klap het in een frame en de meeste mensen zouden niet in de gaten dat het niet 'af'. Ze kunnen zelfs mijn doortastende aanpak en mijn losse penseelstreken en casual te bewonderen.

Tien minuten in en plezier maken. Liefde die citroen!

Op dertig minuten. "He, dit is EASY! Zelfs de metalen delen."

Een uur in het schilderij. "Cool. Nog een dertig minuten op deze, dan kan ik nog wat werken in de tuin gedaan en hebben nog tijd om te ontspannen."

De werken in de tuin gebeurde niet, noch de open bier in de achtertuin terwijl u luistert naar Indy 500 auto's buzz door naar de verre Indianapolis Motor Speedway. (Als de wind goed is ze klinken als een zwerm wespen dive-bombardementen van mijn huis. Lokaal ze zwart uit de race op TV aanwezigheid te stimuleren, zodat we niet kunnen kijken live op tv net als de rest van het land.)

Nee, ik een andere negen uur besteed aan mijn voeten te werken op het schilderij, mijn kunstenaar onzekerheid constant te duwen mij in fixing "problemen" en finessing kleine details die al dan niet versterken van de volbrachte werk.

Met andere woorden, verspilde tijd. De meeste van die tijd werd besteed aan de twee rozen in de linkerbovenhoek. Ja, de rozen waren een klein beetje beter op het einde, maar niet vier-uur-op-een-vakantie-weekend beter:

Voltooide schilderij op tien uur.

Ik weet niet waarom rozen zijn zo moeilijk voor mij. Als ik kijk naar de structuur van een roos bloesem mijn hersenen krabbelt het signaal en schilder ik het visuele equivalent van onzin. Het is alsof ik er naar te kijken, maar niet te zien. Ik was met behulp van acrylverf, maar moest uiteindelijk uit te breken de olie dus ik zou meer mengen tijd. Ik zal waarschijnlijk nog gaan terug als de verf droog is en voeg een glazuur over de roos aan de rechterkant om te gooien terug in de schaduwen meer.

Ironisch genoeg werd dit geschilderd voor de een dag niet Wasted mei uitdaging . Lee voorzien kunstenaars met een goed gepland en uitgevoerd referentie foto. (Zie hoe hij het ​​shot hier .) Lee nodigde ons uit om maar delen van zijn uitgebreide stilleven opstelling te kunnen gebruiken, en het lijkt de meesten van ons nul op in dezelfde samenstelling met behulp van de appel, citroen, en de kruik. Mijn oorspronkelijke vierkante compositie knip de gevreesde rozen, maar toen merkte ik dat meerdere mensen al had dat een gedaan, dus ik ging rechthoekig en de rozen toegevoegd aan de top.

Ondanks al mijn gezeur, is een dag niet verspild als een les is geleerd. Dus nogmaals ik herinnerd aan STOP gedoe met de verf. Overbelasting van de verf is mijn grootste zonde. Ik moet leren om de verf te leggen, laat het, en ga een biertje.

"Sedona Morning" door Lesley Spanos. 6 x 6 "olieverf op Ampersand Gessobord. © Copyright Lesley Spanos 2010, alle rechten voorbehouden.

Wat is dat voor ellendige krakende geluid? Moet mijn roestige schilderij vaardigheden! Het lijkt wel alsof al mijn creatieve richten zich de laatste tijd is de planning van schilderijen, eerder dan eigenlijk schilderen. Maar dan langs komt een goede kunst uitdaging, en net als de uitdaging hoer ik ben, ik kan het niet helpen, maar meespelen. Deze wordt gehost door Lee Brown op zijn een dag niet Wasted blog . Een kunstenaar en fotograaf zelf, is Lee biedt een aantal kwijlen-waardig HDR foto's die een absoluut genot om mee te werken. Geen dode schaduwen in zijn werk! Ga zie zijn Sedona Sunrise Challenge zelf voor een aantal grote visuele traktaties, en speel mee, als je zo geneigd.

Dat men niet precies vallen de borstels, maar ik in ieder geval klaar iets. Hier zijn een paar foto's gemaakt langs de weg:

Beginnend met een losse kwast schets over een rode grond. Als ik schets met een borstel, ik een schuin vlak, die een goede lijnen en het invullen van grote gebieden snel maakt gebruik. Met de verf, heb ik geprobeerd te benaderen de toon van de diepste schaduwen.

Omdat het schilderij vordert, probeer ik stukjes van de rode tonen door te laten. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Hier is waar ik wou dat ik gestopt. Ik geef de voorkeur het schilderij in deze fase, want het is losser, warmer, en de waarden dichter bij elkaar. Maar, zoals gewoonlijk, ik dacht dat het moest worden meer af ...

... Dus ik verscherpt de details en voegde meer licht en contrast. Nu lijkt het meer op dan 10 uur zonsopgang.

Ik hield echt van hoe die takken op de voorgrond het licht in de referentie-foto gevangen, maar ik had een duivel van een tijd ze te schilderen met een kwast, dus ik krabde ze uit met een Exacto mes. Ik moest echt graven in om aan de slag te gesso schoon te maken. Het was een goed experiment, maar de volgende keer maak ik de lijnen meer "verloren en gevonden" in plaats van continue, want dat is hoe twijgen het licht te vangen.

Veel dank aan Lee Brown voor een leuke uitdaging!