Raymar Panel

"Pacer" door Lesley Spanos. Olieverf op Raymar paneel, 6 "x 8". Copyright © 2011 Lesley Spanos, alle rechten voorbehouden.

Kijken Harness Racing op de State Fair is als een stap terug in de tijd honderd jaar. Maakt mij het gevoel dat ik moet dragen van een lange jurk en corset en zingen Camptown Races.

De Indiana Pacers basketbalteam is vernoemd naar deze paarden. In de vroege dagen van het team, ze speelden in de arena van het beursterrein, direct naast het harnas track.

"Candy Apple Reds" door Lesley Spanos. Acryl schilderij op doek Raymar paneel, 12 x 9 ". Copyright © 2010 Lesley Spanos, alle rechten voorbehouden.

Een van de dingen die ik ga schilderen deze zomer is Fair Food. Mijn dieet is zeer gecontroleerd, dus ik ben schilderen dingen die ik had nog nooit van dromen zetten in mijn mond. Net als deze gekonfijte appels, die zijn voor mij mooi, maar dodelijk. Is er iemand die echt eten deze dingen? Toen ik een kind was, dachten we dat de karamel die goed waren, maar de rode gekonfijte appels meestal werd gegooid na een beet of twee.

"90 op de laatste 10" door Lesley Spanos. 9 x 12 "acryl en olieverf op paneel Raymar. © Copyright Lesley Spanos 2010, alle rechten voorbehouden. Referentiemateriaal ter beschikking gesteld door een dag niet Wasted.

Ligt het aan mij, of hebben andere kunstenaars besteden 90% van hun studio-tijd aan de laatste 10% van het schilderij? Als ik geschilderd voor tien uur, zou het stuk bijna klaar kijken na een uur. Ik kon sla het in een frame en de meeste mensen zouden niet in de gaten dat het niet 'klaar' is. Ze kunnen zelfs mijn doortastende aanpak en mijn losse en ongedwongen penseelstreken te bewonderen.

Tien minuten in en plezier maken. Liefde die citroen!

Op dertig minuten. "He, dit is EASY! Zelfs de metalen delen."

Een uur in het schilderij. "Cool. Daarnaast wordt nog dertig minuten op deze, dan kan ik nog wat werken in de tuin gedaan en hebben nog tijd om te ontspannen."

De werken in de tuin is niet gebeurd, noch de open bier in de achtertuin terwijl u luistert naar Indy 500 auto buzz door op de verre Indianapolis Motor Speedway. (Als de wind goed is ze klinken als een zwerm duik-bombardementen wespen van mijn huis. Lokaal ze black-out van de race op TV om de aanwezigheid te stimuleren, zodat we niet kunnen kijken live op TV net als de rest van het land.)

Nope, heb ik nog negen uren besteed aan mijn voeten te werken op het schilderij, mijn kunstenaar onzekerheid constant te duwen me in de vaststelling van "problemen" en afregelen kleine details die al dan niet versterkt het volbrachte werk.

Met andere woorden, tijdverlies. De meeste van die tijd werd besteed aan de twee rozen in de linkerbovenhoek. Ja, de rozen waren een klein beetje beter op het einde, maar niet vier-uur-op-een-vakantie-weekend beter:

Afgewerkt schilderij om tien uur.

Ik weet niet waarom rozen zijn zo moeilijk voor mij. Als ik kijk naar de structuur van een roos bloesem mijn hersenen krabbelt het signaal en schilder ik het visuele equivalent van onzin. Het is alsof ik er naar te kijken, maar niet te zien. Ik gebruikte acrylverf, maar moest uiteindelijk uit te breken de olie dus ik zou meer mengtijd te hebben. Ik zal waarschijnlijk nog terug te gaan als de verf droog is en voeg een glazuur over de roos aan de rechterkant om te gooien terug in de schaduwen meer.

Ironisch genoeg werd dit geschilderd voor de een dag niet Wasted mei uitdagen . Lee die kunstenaars met een goed gepland en uitgevoerd referentie foto. (Zie hoe hij het ​​geschoten hier .) Lee nodigde ons uit om alleen delen van zijn uitgebreide stilleven opstelling te gebruiken, en het lijkt de meesten van ons nul op in dezelfde samenstelling met behulp van de appel, citroen, en de kruik. Mijn oorspronkelijke vierkante samenstelling knip de gevreesde rozen, maar dan merkte ik dat meerdere mensen al dat je gedaan, dus ik ging rechthoekig en de rozen toegevoegd aan de top.

Ondanks al mijn gezeur, is een dag niet verloren als er een les is geleerd. Dus nogmaals ik ben eraan herinnerd STOP gedoe met de verf. Overbelasting van de verf is mijn grootste zonde. Ik moet leren om de verf te leggen, laat het dan, en ga een biertje drinken.

"Harley-Davidson Heritage Softail" motorfiets schilderij van Lesley Spanos. Olieverf op archiefmateriaal 9 x 12 "Raymar doek paneel. © Copyright 2009, alle rechten voorbehouden.

Gelukkig had ik mijn camera bij me de dag dat ik zag dit Harley op een parkeerplaats aan de Indiana State Fair. Ik ben niet een motorfiets persoon, maar dit ding was een kunstwerk. Het was prachtig. Het chroom was verblindend glanzend, als gevolg van lucht en de wolken en aarde. Het schilderij is klein, slechts 9 x 12 ", maar ik verbeeld hoe cool het eruit zou zien geschilderd op ware grootte of iets groter.

Schilderen chroom is nieuw voor mij, dus ik liepen druk met het een stuk en was nooit helemaal tevreden. Ik begin het te begrijpen beter dat wel. De volgende keer dat ik, moeten drastischer te zijn met de slagen, en van hen te zien als abstracte krabbels.

Hier zijn enkele foto's nam ik langs de weg:

Het doek werd afgezwakt met een slordige mix van acryl met een grote kwast. Ik denk dat ik een betere tekening te maken vanaf het begin, maar meestal heb ik gewoon te beginnen schilderen met minimale potlood richtlijnen en verfijnen als ik ga met verf. Maar echt ... dat wiel is zielig, en als ik was begonnen met een goede wiel, heb ik kunnen redden een uur 'raffinage'.

Er is een deel van dit schilderij Ik hou van - op de achtergrond! Ik maakte een paar pastel kleur mengsels, dunner de verf veel, dan zomaar bijeen gegooid op terloops. Het is los en kleurrijk, maar niet zo veel dat het afbreuk doet aan de fiets.

Tot slot de grote vormen waren op zijn plaats en het wiel op zoek was naar minder wankel, dus ik kon beginnen met het toevoegen details.

De laatste stap was het alles te maken met de chrome "pop" door het toevoegen van de laatste donkere donkerste en lichtste lichten.

Ik kon wel blijven martelen deze uren, maar ik denk dat ik noem het gedaan en weer terug naar het schilderen van een aantal desserts. Waarschijnlijk iets chocolade. Ik heb een nieuwe buis van een kleur genaamd Terra Rosa zitten hier, en het bijna lijkt op chocolade direct uit de tube. Kan niet wachten om het te proberen!