Gouache

"Stanley Steamer" schets door Lesley Spanos. Gouache en pen op kraftpapier, 8 "x 9". Copyright © 2011 Lesley Spanos, alle rechten voorbehouden.

Ik had nog nooit een stoom-aangedreven auto brand gestoken tot ik zag deze. Het was in de dagelijkse parade aan de Indiana State Fair, het is glanzend rode verf glanzend in de zon. Toen ik opkeek Stanley Steamer Motor Carriage Company op Wikipedia , vond ik een foto van deze auto in het artikel. Niet alleen dit model, maar dat de werkelijke auto met dezelfde Amerikaanse vlag sticker op de voorruit, en dezelfde eigenaar / bestuurder, gefotografeerd bij de Indiana State Fair. Kleine wereld, hè?

Ik het nu een op de Liz Wilzen's Value Challenge op Daily Paintworks . Liz's uitdaging vraagt ​​van ons om te gebruiken slechts vier waarden, dus gebruikte ik zwarte stift, witte gouache, en een bruine gouache. Het licht bruin papier werkt als de vierde waarde. Vroeger was ik graag doen schetsen als dit in het leven tekening klas op school, maar dat was lang geleden!

"Flare" door Lesley Spanos. Gouache schilderij op Multimedia Tekengebied, 6 "x 4". Copyright © 2011 Lesley Spanos, alle rechten voorbehouden.

Dit is een harnas renpaard zag ik op de State Fair een paar jaar geleden. Het is geschilderd in M. Graham gouache. Ik hou van gouache! Het matte oppervlak is zo fluweelzacht. Ik zou het gebruiken vaker, als het niet nodig framing onder glas.

"Gran Canaria Highway" door Lesley Spanos. M. Graham gouache op Multimedia Tekengebied, 9,5 x 5 ". Geschilderd met toestemming van Google Street View-beeld. Schilderij copyright © 2010, alle rechten voorbehouden.

Deze bijna eindigde in de container. Het is weer een stuk ben ik begonnen voor de Virtual Paintout Bill Guffey's , maar het ging niet zoals ik het gepland.

Deze keer zijn we op het eiland Gran Canaria, een van de Canarische Eilanden Spanje:

Grotere kaart weergeven

Zo'n mooie plek! Ik wil op die weg rijden in een cabriolet met de wind zwiepende mijn haar.

Hier zijn een paar foto's genomen langs de weg:

Ik hou van de look van afgeplakte randen op een gouache, dus ik begon met het afplakken van de marges met duidelijke verpakkingstape. De tape dient grondig te worden gepolijst zodat het pigment zal niet bloeden door.

Omdat ik kan niet tekenen een rechte lijn, veel minder verf een (zie laatste schilderij), heb ik gewezen op de waterlijn in potlood.

Kleur wordt geblokkeerd in snel.

Beginnen met verfijnen en doe er wat detail.

Dit was het afgewerkte stuk toen ik pakte mijn verf voor de dag. Het werkte niet voor mij, en ik was klaar om het te gooien in de prullenbak en krijt het aan te beleven.

Vanochtend toen ik in de studio, werd die grote lege ruimte in het midden naar me te staren, en ik realiseerde me wat het nodig is - een auto! Duh! Gewoon omdat het niet in de opname betekent niet dat ik kan niet een optrekken van een andere Street View, toch? Dus reisde ik een beetje verder op de virtuele snelweg en vond deze:
Grotere kaart weergeven

Ik heb een harde tijd tekening auto's en het ziet er een beetje wankel, maar het verbetert de samenstelling genoeg, dus ik heb geen hekel aan het schilderij zo veel meer. Nog een paar aanpassingen, zoals vergrijzing de snelweg, en klaar is kees. Yay!

"Stones" door Lesley Spanos. Een landweg in Kettlewell, Wharfedale, Yorkshire. M. Graham Gouache op papier, 6 x 6 ". Copyright © 2009, alle rechten voorbehouden.

Ik heb een uitdaging Hoer. Ik heb die honderden foto's die ik zou kunnen gebruiken als referentie, maar ik zwerven het net 's nachts, op zoek naar iets anders om te schilderen. Het is niet dat ik me verveel met mijn eigen foto's. Het lijkt alleen dat ik in een sleur als ik naar elk onderwerp te kiezen. Soms heb ik behoefte aan een assignmen t mezelf dwingen om de mal te breken en hoe om nieuwe problemen op te lossen te leren. Vaak zijn de foto's gepost in deze uitdagingen zijn dingen die ik had nog nooit schilderen in een miljoen jaar. Bijvoorbeeld, schilderachtige kleine landweggetjes en oude stenen schuren ver buiten mijn persoonlijke ervaring en dus NIET ME. Dus ik moest het proberen.

Deze uitdaging werd gevonden in de Landschap forum op de Wet Canvas. Met dank aan de fotograaf, Yorky, voor het delen van deze foto met de kunstenaars.

Hier zijn enkele foto's die langs de weg:

Aangezien ik ben niet vertrouwd bent met architectonische elementen, bracht ik een beetje extra tijd op de tekening.

Praat over de "lelijke fase"! Duiken in met waterige gouache en enkele felle kleur voor de onderschildering. Helder geel en rood het beste werken voor mij onder bladeren. Het houdt de greens op zoek naar meer natuurlijk. Alle kleuren van de herfst zijn altijd aanwezig tijdens het teeltseizoen. Ze zijn net gemaskeerd door groene chlorofyl. Het is mijn taak om ze bloot te leggen.

Zie hoe saai het lijkt nu dat ik heb wat grijs greens op de top toegevoegd? Maar de onderschildering is er nog steeds, het beïnvloeden van de verf op een subtiele manier.

Ik heb eigenlijk graag hoe de struik op de linker bleek ...

Waarom ben ... dus ik moet gaan rommelen met het wat meer zijn? Dat is het verhaal van mijn leven als kunstenaar - ik weet nooit wanneer te stoppen. Uggh. Het werd zo erg op zoek, dus ik moest het afvegen met een natte papieren handdoek. Dat is het mooie van gouache - je kunt wissen! Op de keerzijde, want het blijft in water oplosbaar je moet echt snel werken als je wilt naar de vorige lagen houden van het tillen. Je krijgt maar een kans om vast te stellen een goede slag.

De foto verzoek is genomen op een bewolkte dag, maar ik merkte dat ik toe te voegen wat zonlicht.

Vast de bush, aangescherpt de details, en we zijn klaar! Nu op naar die Lake Michigan roeier dat Karin geplaatst vorige week op DSFDF ...

"Net Plane Schetsen" door Lesley Spanos. Gouache op papier, 5 x 4 ". Copyright © 2009, alle rechten voorbehouden.

Niets bijzonders hier, alleen een beetje gouache schets van recente reizen om te bewijzen dat ik nog leef. Dit was wat ik zag buiten het raam als ik at lunch in een kleine luchthaven. Het vliegtuig werd glanzend in het begin van de middag zon, en de palmbladeren werden zwaaien in een hete wind. Het was allemaal erg exotisch. Ik wist niet eens beginnen met de scène recht te doen, maar door het te schilderen, heb ik vast in mijn geheugen voor altijd.

"Boogie Fever" door Lesley Spanos. Gouache op papier, 5 x 9.5 ". Copyright © 2009, alle rechten voorbehouden.

Ik heb lang bewonderde kunstenaar Karin Jurick de schilderijen van de mensen ontspannen op het strand , dus hoe cool is het om te schilderen van een van haar strandfoto's, met haar zegen? Dat was onze opdracht voor week 27-28 op Karin's Different Strokes Van verschillende mensen online schilderij uitdaging .

Het is mega cool, ja, maar ook intimiderend. Als er een eigentijdse Ik wou dat ik kon schilderen zoals, het is Karin. Haar kleuren zijn rijk en aangenaam, net als comfort food voor de ogen. Haar penseelstreken hebben dat vertrouwen, casual look heb ik lang in mijn eigen werk. Haar verhaal geeft blijk van een scherp gevoel voor observatie en een eigenzinnig gevoel voor humor, die een mooi plaatje nodig is om het volgende niveau en maakt het Art. Ze is het opbouwen van een vast lichaam van het werk, en ik verwacht haar werk zal hangen aan muren van het museum op een dag. Man oh man, waarom heb ik niet iets kopen, toen haar schilderijen het eerst liet zien op eBay, toen ze meer betaalbaar?

Omdat ik graag Karin's werk zo veel, ik moet diep graven elke keer dat ik deel te nemen aan haar uitdaging om mezelf te vinden. Het laatste wat ik wil doen op haar blog is een goedkope imitatie van haar werk, van haar foto! Ik denk dat het een dilemma de meeste van de deelnemende kunstenaars aandeel. Het is als een deelnemer op American Idol, proberen om je eigen draai te geven aan een iconisch lied. Het is verdomd moeilijk, maar als je kunt trekken het uit, je bent een betere artiest voor. Zelfs als je niet kunt trekken het uit, je nog steeds bent een betere artiest voor, omdat je trouw aan jezelf. Dat is een grote reden waarom ik blijf doen deze uitdagingen - het dwingt me om te luisteren naar mijn eigen stem.

Dat, en het maakt me mijn talenten te rekken door het schilderen van dingen die ik normaal niet zou schilderen. Net als die mensen op het strand - Ik ben dol op surfen schilderen, maar ik heb nooit begrepen een persoon in een zeegezicht nooit Dus het is Challenge Time.!

Hier zijn een paar foto's nam ik langs de weg:

Het schilderij begint met een watervaste stift tekening op papier.

Deze keer heb ik het papier afgezwakt na het doen van de tekening, met behulp van transparante wassingen van acrylverf. Waarom? I dunno. Net voelde het.

De rest van het schilderij werd gedaan met behulp van M. Graham gouache. Mijn palet bestond uit:

• gebrande omber
• Phthalo blauw
• ultramarijnblauw
• dioxazine paars
• cadmium rood
• chinacridon roos
• cadmium geel licht
• zinkwit
• titaanwit

Oliën kunnen zijn eenvoudiger en effectiever, maar ik had behoefte aan een goede work-out in gouache. Gouache is lastig, want je moet snel werken, en je kunt niet op al te veel lagen voordat hij keert om modder.

Golven zijn goed in mijn comfort zone. Mensen zijn niet! Dus de strand achtergrond viel de penselen moeiteloos en binnen twintig minuten, was het gedaan. Daarna heb ik de volgende twee uur worstelen met de cijfers.

Na schilderde een paar golven in mijn leven, ik denk dat het belangrijkste wat ik nodig heb om te blijven herinneren me is om hen te laten stromen. Want als je laat de verf doet zijn ding, allerlei gelukkige ongelukken gebeuren die het kijken meer overtuigend. Arbeid over een golf voor uren, en het ziet er gekunsteld, zoals die bevroren in de tijd schilderijen van de golven, waar elk klein druppeltje is gedefinieerd. (Je weet wel degene die ik bedoel ... Meestal is er licht schijnt door de golf precies waar het begint te breken.) Ik wil golven te schilderen als ik ze zie, karnen en gewelddadige en willekeurige. De huidige golven begon als donkere bulten met veel bruin gemengd in, want ze zijn vervuild met zand. Toen maakte ik een pas met een lichtere kleur, met een draaiende, rollende beweging te imiteren de beweging van de brekende golf. Het mooie gouache is dat het blijft in water oplosbaar, zelfs na het droogt, dus als ik schilderde het onderkleurverwijdering werd opgepikt door de lichtere verf, mengen met het en het creëren van meerdere tinten daartussen. Ik ben klaar met de golf met een pas van dikkere witte gemengd met een klein beetje rood. De rode is de witte pop tegen de complementaire blauw-groen van het water.

Dat ben ik lachend naar mijn favoriete gelukkig toeval in het schilderij.

Vanaf rommelen met de cijfers (en ja, ze zijn een puinhoop) ...

... En de (kont) eindresultaat. Ik ben niet echt blij met de cijfers, of met mijn gouache techniek hier. Ik wist niet welke kleuren te gebruiken of hoe de vliegtuigen vast te stellen op een menselijk lichaam met verf, dus ik liepen druk met hen te veel. Gouache slagen moeten kijken vol vertrouwen. Leg ze op een keer, en verder gaan! Mine niet zeker bent. U kunt me zien zoeken naar het juiste antwoord. Daarom heb ik nodig om te oefenen in gouache nog veel meer.

Maar er zijn sommige dingen gebeuren hier die me gelukkig maken. Ik vind de stukjes van de onderschildering zichtbaar zijn, en ik wou dat er meer van hen. Ik hou van de losheid van de hemel en de ruwe indicatie van de wolken. Ik vind het gebrek aan harde randen rond de cijfers, hoewel ik had kunnen gebruiken een paar harde randen hier en daar. Ik hou van het meisje haar haar, een ander gelukkig toeval.

De voorgrond is een groot deel van het schilderij en het had iets nodig om het te definiëren en te openen ... dus heb ik zand textuur en kiezels. Ik zette wat licht kleur op met een borstel, dan gebrande omber schaduwen toegevoegd aan elk stipje. Plezier.

Welke kleur heeft nat zand? Nou, het is donkerder dan droog zand, en weerspiegelt een LOT van de hemel kleur. Hoe natter het is, hoe meer lucht weerspiegelt. Dus ik denk dat zand is een vieze bruine mengsel van zee, kleur en kleur van de lucht.

Hier is het afgewerkte stuk. Ik was klaar om het te sturen naar Karin, maar ik heb een paar vrije uurtjes om te schilderen vandaag (nadat ik trek Earth Hour), en er zijn meer cijfers in de referentie foto bellen naar mij. Ik kon alleen hier stoppen, maar in mijn hoofd hoor ik laatste woorden Thelma's aan Louise - "Laten we goin '!" Ik ben haar diptiek, triptiek of zelfs na te denken!